Desi van Emmerik op haar plek in Zuid-Florida


Drie maanden geleden vertrok mila atlete Desi van Emmerik naar Amerika voor een combi van sport en studie in Zuid-Florida. Onderstaand doet Desi verslag van haar ervaringen van de eerste afgelopen maanden aldaar.
“Ik kwam terecht in het Palm Beach Atlantic University Cross Country en Track & Field team. Mijn teamgenoten hier ontvingen mij super goed en ik voelde me direct op mijn gemak, ondanks dat ik ook wat gespannen was. Het klikte ook meteen tussen mij en mijn kamergenoot, een meisje uit Frankrijk, die voor het 2e jaar in Amerika studeert. We zitten allebei in het team, dat is handig met het vroege opstaan voor de trainingen.
De eerste training op zaterdag was even wennen. Het is heel warm hier en de luchtvochtigheid is erg hoog, waardoor het nog warmer aanvoelt. Ik was al aan het zweten tijdens de warming up, dat terwijl onze training op zaterdag om 7:00 uur is! Onze andere trainingen zijn door de weeks ‘s ochtends van 5:45 tot 8:00 uur, op die manier hebben we geen problemen met de colleges en het is nog niet te warm. Ik moet dus erg vroeg opstaan, maar inmiddels ben ik hieraan gewend. Het is ook mooi om elke ochtend de zonsopkomst te kunnen zien terwijl ik train.

Decor voor de vroege ochtendtrainingen van Desi


Nu meer over het sporten hier; deze tijd van het jaar is cross seizoen in Amerika. Het is hier heel anders dan in Nederland. Het gaat erom dat we goed presteren met het team, samen zorgen we voor een totaal puntenaantal. We trainen met meerdere meisjes en jongens en dat is anders dan ik gewend ben, maar bevalt me goed. We hebben ook competitie in de trainingen, wat het maximale uit ons kan halen. Tijdens de trainingen maak ik veel meer meters, dat is hoe hier getraind wordt. We doen ook veel duurloopjes voor onze inhoud. Dit gaat me echt goed af en het is een goede voorbereiding op het baanseizoen. We kunnen ook wanneer we willen bij de fysio terecht, heel handig en ik ben daar vaak te vinden. Ik leef echt in ijsbaden en warme baden, dat is goed voor het herstel na trainingen. In de wedstrijden merk ik ook dat ik mezelf verbeter. De crossen hier zijn echt gaaf, er zijn veel meer deelnemers dan in Nederland. We staan aan de startlijn met meer dan 300 mensen, allemaal teams van universiteiten. Het is heel apart om een cross te lopen in 30 graden Celsius, maar toch ook fijn omdat je spieren niet bevriezen. De eerste wedstrijden waren voor mij 5000 meter, de laatste twee zijn 6000 meter. Dit is toch best uit mijn comfort zone, maar met alle meters in mijn benen is het goed te doen. De tijd gaat snel, want volgende week is mijn laatste cross hier. Daarna doen we even rustiger aan voordat de baantrainingen beginnen, waar ik heel veel zin in heb!

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *