Nieuw Sotra lid Roelf vlamt in Mannheim en Nick op weg naar de WJK limiet. Stef, Rens en Maarten liepen voor de derde competitiewedstrijd.


Roelf laat zien, dat hij klaar is voor de NK junioren. Vanaf volgend seizoen sluit Roelf zich volledig aan bij Team Sotra en hij liet in Mannheim al even zien waartoe hij in staat is op de korte sprint. Nick zat helaas in Mannheim wat verder weg van de WJK limiet dan in de NK finale vorige week. Stef, Rens en Maarten liepen de competitie voor hun vereniging VAV en dat was niet onverdienstelijk. Samen met hun mannenploeg mogen ze met VAV uitkomen in de promotie-/degradatiewedstrijd 18 september en strijden om een plek in de 1e divisie! De wedstrijd bleek achteraf niet mee te tellen, want tijdens een competitiewedstrijd in Haarlem, was er een jongen met polsstokhoogspringen naast de mat beland. Het ongeval was zodanig ernstig voor de springer van Haarlem dat de andere aanwezige ploegen terecht besloten de wedstrijd daar te staken.

Roelf

Ik heb gedaan waarvoor ik naar Mannheim was afgereisd. Op 25 juni liep ik een nieuw PR van 10.65 sec op de 100m. Helaas was dat niet voldoende voor het wjk limiet.
Ik nam ook deel aan het estafette-team van Nederland. Door wat mindere 1e wissel zat er geen toptijd in voor dat team. Ik liep als derde loper de andere landenteams in mijn serie nog wel voorbij en we wonnem ook die serie in 40.93 maar dat was niet genoeg voor de kwalificatie voor de Jeugd Wereld Kampioenschappen.

Nick

Ik mocht lopen in het mooie mannheim, bij het junioren gala. Op deze mooie snelle baan en mooie tegenstand zou ik wel eens me kunnen plaatsen voor het wjk. Vanaf de start voelde alles snel en liep ik in op de concurrentie. Echter was na 250 meter de tank leeg en eindigde ik in 52,8. Ik heb nog 2 kansen om me te plaatsen dit moet dan gaan gebeuren op het NJK in Breda.

Stef

Onze derde competitiewedstrijd begon met een flinke regenbui, waardoor alles en iedereen nat was. In de kleedkamer heb ik samen met Rens het eerste deel van de warming up gedaan voor de 110 meter horden. Dit onderdeel heb ik voor het laatst gedaan in 2012, maar afgelopen week heb ik het weer een keertje geprobeerd. Dit ging vrij aardig dus deed ik het ook op de competitie. Het viel me helemaal niet tegen hoe het ging en elke horde kwam ik er beter in. Uiteindelijk finishte ik in 15.34, geen verkeerde tijd voor ‘een tussendoortje’.
Ongeveer 45 minuten later moest ik de 800 meter lopen. Vanaf het eerste moment kwam ik er niet lekker in. Ik begon op kop en liep de eerste ronde in 60 seconden. Niet hard, maar een tijd onder de 2 minuten moet nog kunnen met een goede laatste ronde. Iedereen had dat plan en ging mij voorbij. Aanhaken ging gewoon niet. Heel vreemd. M’n goede benen van de het NK vorige week kon ik op de één of andere manier niet vinden. Ik kwam in 2.05 over de finish en was helemaal niet kapot. Heel frustrerend!
Iets meer dan een uurtje later stond de 400 meter op het programma. Ik wilde de laffe 800m race graag rechtzetten. De serie-indeling was perfect voor mij, met Kevin Damstra één baan buiten mij. Hij start niet heel hard, maar heeft een goed laatste stuk. Ik kwam vrij snel naast hem te zitten en kon daardoor goed ontspannen meelopen in zijn pas. Bij het uitkomen van de laatste bocht zat ik nog niet helemaal stuk en kon ik nog aanzetten en een gaatje slaan. Uiteindelijk finishte ik in 49.76.

 

Rens

Op de 3e competitiewedstrijd moest ik een 110 meter horden lopen en ik was de tweede loper in de 4×400 meter. De dag begon met een enorm harde regenbui. Hierdoor verliep de warming up niet super en moest een belangrijk deel in de kleedkamers gebeuren. De start van de race was niet heel goed. De eerste paar hordes nam ik iets te hoog en moest ik, zo leek het, echt een tijd wachten tot ik weer op de grond was. Hierdoor had ik niet heel veel snelheid meer om de race goed door te lopen. 16.49 is geen supertijd, maar aangezien ik er helemaal niet op getraind heb, dit outdoorseizoen, mag ik hier niet al te veel over klagen. De 400 meter verliep eigenlijk vrij goed. Ik was de tweede loper en kreeg het stokje terwijl de andere deze al een fractie eerder kregen.  Hierdoor kon ik goed naar de andere atleten lopen. Dit gebeurde echter niet helemaal, want ik was iets te rustig begonnen. Ik had op het einde nog best veel over, dat hoort niet echt op een 400 meter. In ieder geval heb ik zoiets nog nooit gehad.

Maarten

Ik had vorig weekend een mooi piekmoment op de Nederlandse kampioenschappen en aansluitend het gave nieuws dat ik naar de EK Amsterdam mag. Helaas kon ik vorige week niet in de sportsferen blijven, omdat ik tentamens moest maken en tijd en energie moest steken in leren. De omschakeling was vervelend en ik had even weinig tijd om echt te kunnen trainen. De verwachtingen waren dan ook laag voor mij en ik ging er ontspannen in. Ik hoopte lekker te lopen en wel te ervaren dat de snelheid er nog zit. Ik begon met de 100m, waarin ik echt een hele matige start had. Ik merkte dat ik te weinig explosiviteit had om te accelereren. Ik won de 100m nog net in 11,05 seconden, wat gezien de prima omstandigheden een matige tijd was. Gelukkig was de 200m een ander verhaal. Het was wat later op de dag en het leek alsof de 100m mijn lichaam wakker schudde. Ik was veel feller weg en liep al heel snel in op de mannen in de banen boven mij. Ik kwam lekker de bocht uit en gaf alleen wat toe op het eind. Mijn lichaam was wat vermoeid geraakt door het slechte slapen van afgelopen week. Ik verloor mijn snelheid wat meer dan normaal op het eind. Met de tijd van 21,64 seconden kan ik leven.

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *